Waldemar

Moderator: ewaduch

ewaduch
Posty: 2001
Rejestracja: czwartek 19 mar 2009, 12:18
Lokalizacja: Toruń / Białystok

Waldemar

Post autor: ewaduch » piątek 25 kwie 2014, 04:55

WALDEMAR

Imię męskie pochodzenia germańskiego, wywodzi się najpewniej z języka staro-wysoko-niemieckiego (poł. VIII–poł. XI w.) jako złożenie elementów waltan «panować, rządzić» oraz mar «wielki, słynny»; pierwotnie oznaczało więc zapewne kogoś, kto ma się stać sławnym władcą. Wedle innej hipotezy jest to skandynawska forma imienia Władymir.

W średniowiecznych dokumentach polskich odnotowano tylko formy zdrobniałe Waldek/Waldko (1328). Imię to w postaci Waldemar pojawiło się u nas na stałe prawdopodobnie dopiero w XIX w., a popularne stało się zapewne dzięki Helenie Mniszkównie, autorce powieści Trędowata (1909) i Ordynat Michorowski (1910), w których imię to nosi główny bohater.

Szczególnie często nadawano je w latach pięćdziesiątych (ok. 45 tys. razy) i sześćdziesiątych XX w. (42 tys. razy); obecnie jest to imię około 144, 5 tys. Polaków.

Imię to nosiło kilku królów duńskich w wiekach średnich, m.in. zdobywca Rugii Waldemar I Wielki (1132–82), jego syn Waldemar II Zwycięzca (1170–1241), który podporządkował sobie całe południowe wybrzeże Bałtyku, i Waldemar IV Atterdag (ok. 1320–75), który zjednoczył swój kraj po okresie rozbicia.

W Polsce imię to noszą m.in.: grafik Waldemar Świerzy (ur. 1931), pisarz i publicysta Waldemar Łysiak (ur. 1944), tancerz Waldemar Wołk-Karaczewski (ur. 1954) oraz polityk, były premier Waldemar Pawlak (ur. 1959).

Formy pochodne: Waldek, Walduś, Waldzio, Waldi

Odmiana: lp DB. Waldemara, C. Waldemarowi, N. Waldemarem, WMs. Waldemarze, lm M. Waldemarowie, DB. Waldemarów

Odpowiedniki: ang. Valdemar, białor. Waldemar, czes. Valdemar, franc. Valdemar, hiszp. Valdemaro, lit. Voldemaras, Valdemaras, łac. Valdemar, łac. Waldemarus, niem. Valdemar, Waldemar, Voldemar, ros. Waldemar, słow. Valdemar, ukr. Val’demar, wł. Valdemaro

Imieniny: 5 V, 11 XI

ODPOWIEDZ