Strona 1 z 1

Marta

: sobota 19 kwie 2014, 05:57
autor: ewaduch
MARTA

Imię żeńskie pochodzenia biblijnego o źródłosłowie aramejskim: mar(a)tha, marta pierwotnie znaczyło «pani; pani domu, gospodyni».

Według Biblii Marta z Betanii (I w.) była siostrą Marii i Łazarza (Łk 10, 38–42; J 11, 1–44; 12, 1–9), którego wskrzesił Chrystus. Gdy Chrystus gościł w ich domu, Maria słuchała jego słów, Marta zaś „uwijała się koło rozmaitych posług”, co spowodowało wymówkę: „Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba tylko jednego”. Św. Marta (I w.) stała się w związku z tym symbolem życia czynnego i patronką gospodyń domowych.

W Polsce imię zostało zapisane po raz pierwszy około 1265 r. Współcześnie jest ono bardzo popularne, w latach osiemdziesiątych XX w. zostało nadane około 110 tys. razy, łącznie nosi je ponad 298 tys. Polek.

W gronie osób znanych szerzej są: historyk książki Marta Burbianka (1898–1973), historyk i krytyk teatru Marta Fik (1937–95), aktorka Marta Lipińska (ur. 1940).

Wśród postaci fikcyjnych znamy m.in.: Martę – bohaterkę tytułową opery romantyczno-komicznej Marta, czyli Kiermasz w Richmondzie (1847) Friedricha von Flotowa, Martę Korczyńską z Nad Niemnem (1887) i Martę Świcką, tytułową bohaterkę powieści Marta (1873) Elizy Orzeszkowej.

Odmiana: lp D. Marty, CMs. Marcie, B. Martę, N. Martą, W. Marto, lm MB. Marty, D. Mart

Formy pochodne: Martusia, Martunia, Marcia, Marteczka

Odpowiedniki: ang. Martha, białor. Marfa, Marchva, Marta, czes. Marta, franc. Marthe, hiszp. Marta, lit. Morta, Marta, łac. Martha, niem. Martha, ros. Marfa, Marta, słow. Marta, ukr. Marfa, Marta, wł. Marta

Imieniny: 19 I, 22 i 23 II, 21 VI, 29 VII